پرچم خوش رنگ وسه رنگ ایران
نشانۀ صلح و صفاو سبزی دلیران

مردم و مهربان و

اینجا همه مردم مهر بانند

با محبت اندو خوش زبانند

الفبای و میهن و

چیدم من الفبا را با نام تو ای میهن

تا کتاب و اشعارم زیبدچو طلا برمن

آفت و بلای و دین

آفت دین از هوای رخوت است

رخوتش ملا زکار شهوت است

رونق و بازاری و

گرنمی بینی که ملت خوش مسیری می کند

چون که آقازاده خود احساس سیری می کند

شکوه و

من نمی گویم فلک چون وچنانم میکند

من نمی گویم چه بازی با جهانم میکند

عاقبت و کار

عاقبت این روزگار خواهد گذشت

خوب وبد باشدبهارخواهد گذشت

پیروزی و

همه آسمان و زمین وهمه کران

چه خوشبوشد ازعطرناب و گران

فراسوی و قسمت و

سیر از؛ گرسنه که ندارد خبر

بی خبر است از دل مردم زبر